“Sommigen van jullie vragen zich af waarom jullie nu hier zijn en hoe jullie kunnen laten zien wie jullie zijn in deze wereld waarin jullie leven. Wij begrijpen die vraag en omdat dit dé Belangrijke Vraag is voor elk leven, vragen wij jullie om jezelf te eren telkens wanneer je die vraag stelt.
Misschien ‘weet’ je het antwoord op die vraag nu (nog) niet. Er zijn inderdaad momenten waarop je je verloren voelt. Ploeterend. Eer ook die momenten. Eer de gelukkige momenten en de moeilijke momenten. Je bent hier nu en je bent bezig om naar de waarheid van je eigen wezen te worden getrokken. Alles in het leven brengt je in steeds dieper in contact met die waarheid.
Het pad naar de waarheid is geen snelweg. Vaak is het zelfs niet goed gemarkeerd. Het is geen autosnelweg, zelfs geen rijbaan; het is een pad. Soms stapt het vlotweg en is het gemakkelijk te zien. Soms zit het vol hobbels en kuilen en valt het moeilijk te onderscheiden. Maar het is op dit pad en op geen ander dat je je weg moet vinden.
Op dit pad zijn er geen fouten. Als je goed kijkt, is alles wat je tegenkomt een wegwijzer voor jou, misschien een markering, een waarschuwing of een bevestiging van de weg die je moet bewandelen. Het pad zelf is de wegwijzer en jij bent de reiziger onderweg.
Er is geen routekaart voor de reis die je maakt. Er is geen formule, geen gps of een reeks duidelijke aanwijzingen voor jou, maar je bent hier op Aarde gekomen met het uitdrukkelijke doel om dit pad te lopen.
Niemand kan het voor jou doen. Af en toe zul je iemand tegenkomen die bereid is en in staat om je een tijdje te begeleiden, maar slechts voor een tijdje. En af en toe zul je merken dat ook jij in staat bent om iemand anders te begeleiden.
Blijf doorgaan. En ga dan verder. Nog verder. Vertrouw op het pad en vertrouw op de reiziger die haar weg vindt. Je bent geboren om dit pad te bewandelen. Volg het tot het einde.”
De Grote Raad van de Grootmoeders, 20-04-26